سنخیتی بین این پیام و پیام قبول قطع­نامه که بعد از دوهفته منتشر شد پیدا می­کنید؟ چه کسانی مقصرند؟ آیا هنوز آینده آن روزها فرا نرسیده تا این مقصران مشخص شوند؟

کسانی که جرم­شان تنها کوتاهی و قصور نسبت به این موضوع نیست، گناه­شان نوشاندن جام زهر است...

نسل سوم انقلاب که تنها از جنگ موشک­باران شهرها را به یاد دارد، آیا حق ندارد مسائل آن روز را شفاف بداند؟ آیا نباید مسببان برگرداندن مالک­های اشتر که ده ضربت شمشیر تا خیمه معاویه راه دارند را بشناسد؟

==>ادعا می­کنند مردم خسته شده بودند... چه کسانی تکلیف تبلیغات جنگ را به دوش می­­کشیدند؟ پس آن همه مردم در عملیات مرصاد چه می­کردند؟

==>ادعا می­کنند شیرازه اقتصاد کشور از هم پاشیده شده بود ... چه کسانی دم از گرداندن جنگ با 20 درصد بودجه اقتصادی کشور می­زدند؟ چه کسانی باعث فرسایشی شدن جنگ شده بودند؟

بالاخره باید مشخص شود که یا حقایق جنگ را از امام کتمان می­کردید که امام با زیرپانهادن تمام حرف­های خود جام زهر بنوشد ... که وای بر شما.

و یا امام از همه چیز آگاه بود و اما به مصلحتی که خود اشاره می­کند، مجبور ...

مصحلت چه بود؟  چه کسانی مصلحت را به امام اجبار کردند؟ اُف بر شما.

مطمئن باشید روزی خواهد رسید که فرزندان خمینی کبیر، حضرت روح الله، مرد بزرگ جنگ فقر و غنایی که هنوز با دم مسیحایی خود آن را به پیش می­برد، شمایان را تک به تک به میز محاکمه خواهند کشاند که آیا شما بودید که با نوشاندن جام زهر به امام­مان او را از آینده گرفتید؟

آیندگانی که خود را فرزندان او می­دانند... یاران اویند اما یارانی که به قول حضرتش حتی آن زمان در قنداق هم نبودند...

نفس رحمانی او را هنوز حس می­کنیم و بر این باوریم که هنوز رهنمودهایش همچون پیام تلخ و عذاب آور قطع­نامه علاوه بر نمودن راه بر ما آیندگان، مرد را از نامرد تمیز می­دهد... مردان آن روز... نامردان آن روز... مردان اینک... نامردان اینک...