وجود مبارك حضرت امير وقتی فرمود اَلعُلَماءُ باقُونَ مَا بَقِيَ الدَّهر كه قبلاً علماء را در خطبه شقشقیه این افراد را این گونه معرفي كرد كه عالماني كه تعهّد سپردهاند و جلوي ظلم را ميگيرند؛ با قلم و بيانشان جلوي ظلم سياسي، اجتماعي و اقتصادي را ميگيرند، لایق این صفت هستند.
آیت الله عبدالله جوادی آملی با بیان برخی نکات برجسته شهید مطهری به تبیین حدیث "العلماء باقون پرداخت و گفت: در غالب اعلاميههای فوت و یا در سخنرانيهایی که در گراميداشت خيلي از عالمان دين برگزار میشود، از عبارت اَلعُلَماءُ باقُونَ مَا بَقِيَ الدَّهر استفاده میکنند امّا این لقب اینچنین گسيخته و گزاف و ارزان نيست.
به گزارش عدالتخانه به نقل از فردا، آیت الله جوادی آملی در دیدار با اعضای ستاد بزرگداشت استاد شهید مطهری گفت: وجود مبارك حضرت امير وقتی فرمود اَلعُلَماءُ باقُونَ مَا بَقِيَ الدَّهر كه قبلاً علماء را در خطبه شقشقیه این افراد را این گونه معرفي كرد كه عالماني كه تعهّد سپردهاند و جلوي ظلم را ميگيرند؛ با قلم و بيانشان جلوي ظلم سياسي، اجتماعي و اقتصادي را ميگيرند، لایق این صفت هستند.
این استاد دروس خارج حوزهعلمیه قم با تاکید بر اینکه شهید مطهری این سه خصوصیت را دارا بود، افزود: در غیر اینصورت، این عبارت تنها تزيين اعلاميه فوت است چه بسا در هر اعلاميهاي که برای عالمان دين است و اين لقب در آن درج شده اما كدام علماء؟ آن علمائي كه تعهّد سپردند.
آیت الله جوادی آملی در همین زمینه با اشاره به شهید مطهری تصریح کرد: ايشان هم در برابر ظلم سياسي مبارزه كرده و زندان رفته؛ هم در برابر ظلم اجتماعي مبارزه كرده، هم در برابر ظلم فرهنگي قلم و بیان هزینه کرده و هم در برابر ظلم اقتصادي.
ایشان در همین زمینه در خصوص رویکرد "علماء" به مساله مبارزه با فساد افزود: مبارزه با ظلم اقتصادي اين نيست كه يكي را بگير، يكي را ببند، طرح اقتصادي دادن جلوي ظلم اقتصادي را گرفتن است. حرف عالمانه زدن، هم اخلاق اقتصادي را گسترش دادن، هم راه حل نشان دادن، كه شما(علما) با اين سرمايه و با اين راه حل علمي ميتوانيد جلوي كِظّة ظالم و سَغب مظلوم را بگيريد، همان مبارزه با ظلم اقتصادی است. و گرنه كسي كه در اين جناحها هيچ تلاش و كوششی نكند، فقط درس بخواند؛ همراه كتابش دفن ميشود.
آیت الله جوادی آملی اضافه کرد: الآن خيليها كتاب نوشتهاند و همچنان مانده است. بايد انسان نبش قبر بكند، در کتب او بگردد تا چهار تا مطلب پيدا كند.
آیتالله جوادی آملی در همین زمینه خاطرنشان کرد: مرحوم علامه طباطبائي (رض) معتقد بود كه وقتي كسي حرف معقولي دارد و مقبوليّت اجتماعي دارد، بايد در دو سطح يا سه سطح حرف بزند. بعضي از اين بزرگان ما؛ چه در فقه، چه در فلسفه و... يك سطحياند. يعني مثلاً حكيم سبزواري، حكيم آقا علي نوري، بالاتر از اینها مرحوم صدر المتالهين، اينها يك قلمهاند! اينها فقط براي خواص چيز مينويسند.
وی با اشاره به وجود رابطه شاگرد و استادی در تربیت انسانهای بزرگ و علمای جاودان، افزود: اما مرحوم علامه طباطبائي اينچنين نبود. هم الميزان مينوشت، هم تعليقات اسفار و مانند آن مينوشت، هم آموزش دين بچههاي مدرسه. اینکه بتوان مطالب عقلي عميق را رقيق كند تا بچهها بفهمند، خيلي سخت است. شهيد مطهري (رض) هم شاگرد اين "عَلَّمَهُ شَديدُ القُوي" بود. ياد گرفته بود چگونه قلم بزند. هم آن مطالب عميق را مینوشت هم كتاب رقيق داستان راستان! كسي نيست كه داستان راستان را بخواند و نفهمد. براي همه قابل فهم است.
.
