|
بسياري از تحليگران سياسي و رسانهاي منطقه معتقدند ريشه اين مشكلات بيش از همه به نابساماني اوضاع امنيتي داخلي اسراييل به دليل تجاوز به خاك فلسطين به ويژه پس از سال و نيز جنگ سال گذشته با حزبالله باز ميگردد.
با وجود كمكها و بخششهاي فراوان كشورهاي خارجي به ويژه آمريكا به رژيم صهيونيست، اين امر نتوانسته در بهبود سطح عملكرد اقتصادي اين رژيم بهبود چنداني ايجاد كند. رژيم صهيونيستي در بخش تامين انرژي به ويژه در مورد آب، برق، سوخت، گاز و نفت كه يكي از مهمترين انگيزههاي اقتصادي تلاشهاي رژيم غاصب اسراييل به ويژه در خاورميانه به شمار ميآيد، با مشكلات جدي روبهروست.
بر اساس پيشبينيها و تحقيقات انجام شده در اين زمينه، اسراييل در چند سال آينده در بخش تامين گاز مورد نياز خود با مشكل رو بهرو خواهد شد.
در مورد نفت و فرآوردههاي آن و نيز برق، وضعيت اسراييل نيز به همين صورت است.
به نظر ميرسد رژيم صهيونيستي در يافتن راهحلي براي اين مشكلات و تامين نيازهاي اوليه زندگي نه تنها شهروندان خود بلكه در مورد اسكان تعداد بيشتري از يهوديان در اين سرزمين در تنگنا قرار دارد.
در اين مورد گزارش روز 11 فروردين سال جاري پايگاه اينترنتي روزنامه «يديعوت آحارونوت» در مورد تمايل شهروندان اسراييلي براي زندگي در خارج از سرزمينهاي اشغالي بسيار جالب توجه است.
به نوشته اين روزنامه، سطح زندگي بالا، امكانات تفريحي بيشتر و اصولا دستمزدهاي بالا همچنان اسراييليهاي روسيالاصل را به بازگشت به مسكو تشويق ميكند.
از بين هزاران مهاجر شوروي كه در اواخر دهه 80 ميلادي به فلسطين اشغالي مهاجرت كردهاند بسياري بار ديگر مراسم آزادي از مصر (عيد پسح) را در تبعيد جشن خواهند گرفت اما اين بار از روي اختيار و نه اجبار. مسكو در سالهاي اخير به پايتخت اقتصادي روسيه و گرانترين شهر جهان تبديل شده است و پتانسيل نهفته در آن از چشم شهروندان اسراييلي روسيالاصل نيز پنهان نمانده است.
طبق ارزيابي سازمانهاي مختلف، هم اكنون حدود هزار شهروند اسراييلي در پايتخت روسيه زندگي ميكنند. آنها به روسي سخن ميگويند و دايما در مسير مسكو- تلآويو در رفت و آمدند.
پايگاه اينترنتي «واللا» نيز روز دوم ارديبهشت نوشت: «در آستانه پنجاه و نهمين سال روز استقلال كشور نظرسنجي «مركز مغزها» براي كانال 10 تلويزيون، نشان ميدهد وقتي از مردم اسراييل پرسيده شد تا «اگر زمينه اقتصادي و عملي بهبود زندگي در خارج از كشور فراهم شود، كشور را ترك ميكنيد يا نه» بيش از يك سوم پاسخ مثبت دادند.» همچنين اين سايت در مطلبي در روز هشت ارديبهشت نوشت: «ميزان فقر در اسراييل در سال 2005 به 25 درصد جمعيت رسيد.»
در ادامه اين گزارش آمده است: «اين چيزي است كه از تحقيقات بانك مركزي اسراييل بر ميآيد. اقتصاددانان بانك مركزي اسراييل مدعي هستند براساس شاخصهاي ديگر كه قدرت خريد كالاها و خدمات ضروري را در نظر ميگيرد فقر كاهش يافته است. طبق اين تحقيق يهوديان ارتدوكس و عربها درصد فقيران اسراييل را تشكيل ميدهند.»
از سوي ديگر گزارش رسانههاي رژيم صهيونيستي گسترش فساد مالي و اقتصادي در بين مقامات و مسوولان رژيم صهيونيستي هرچه بيشتر نابساماني اوضاع اقتصادي و اجتماعي اين رژيم را نشان ميدهد.
براي نمونه ميتوان به گزارشي كه از سوي منابع خبري اين رژيم درمورد اختلاس مالي وزير دارايي آن ارايه شده، اشاره كرد.
به گزارش رسانههاي جمعي اين رژيم، آبراهام هيرشزون وزير دارايي رژيم صهيونيستي به «ايهود اولمرت» نخستوزير اطلاع داده است كه به دليل تحقيقات پليس قادر به ادامه مسووليت خود نيست.
منابع نزديك به وزير دارايي رژيم صهيونيستي قبلا پيشبيني كرده بودند وي ممكن است از مقام خود استعفا كند. پليس رژيم صهيونيستي از شزون به اتهام اختلاس ميليونها «شيكل» (واحدپول رژيم صهيونيستي) از اموال اتحاديه كارگران بازجويي كرده است.
در همين حال منابع خبري رژيم صهيونيستي اعلام كردهاند پليس اسراييل از «افيگدورليبرمان» از اعضاي كابينه اسراييل، به دليل گرفتن اموال غيرقانوني از بازرگانان در خارج از اسراييل براي انتخابات مجلس تحقيق خواهد كرد.
در موزهء مسايل اجتماعي و اخلاقي نيز وضعي مشابه حاكم است.
فساد اخلاقي موجود در ميان برخي رهبران رژيم صهيونيستي و نيز مشكلات اجتماعي كه گريبانگير اين جامعه شده است، وجهه اين رژيم را در عرصه جهاني بسيار مخدوش و به عنوان يكي از كشورهاي ناامن اخلاقي و اجتماعي معرفي كرده است.
دستگاه قضايي اين رژيم، نهم فروردين سالجاري، تحقيقات دربارهء فساد اخلاقي «موشه كتساو» رييس رژيم صهيونيستي را از سر گرفت. دستگاه قضايي اسراييل همچنين حكم حاييم رامون نماينده مجلس اسراييل را در زمينه فساد اخلاقي با يك سرباز زن اسراييلي اعلام خواهد كرد. در همين راستا در اسفند ماه سال رژيم صهيونيستي، «تسوري رفائيلي» سفير خود در السالوادر را پس از آن كه در يكي از خيابانهاي اين شهر، عريان و بدون لباس ديده شد را بر كنار كرد.
همچنين سايت اطلاعرساني «معاريو» در اسفند سال 1385 اعلام كرد: «در گفت و گوهاي كنيست روشن شد كه چند صد زن اسراييلي در برابر 50080 هزار «شيكل» در ماه براي روسپيگري به خارج فرستاده ميشوند.
در كميته مبارزه با تجارت زنان در كنيست فاش شد در كنار «واردات» هزاران زن به اسراييل براي روسپيگري «صادرات» پررونق زنان روسپي اسراييلي به اروپا و خاور دور در برابر ماهانه دهها هزار شيكل وجود دارد.
فعالان داوطلب «مركز كمك به كارگران خارجي» در اسراييل نيز به تازگي كشف كردند. آگهيهايي در روزنامهها، مجلات محلي و پايگاههاي اينترنتي به زنان اسراييل پيشنهاد ميدهند در برابر دستمزد بالا به كار روسپيگري در خارج مشغول شوند.
اين زنان به ايرلند، انگليس، كرواسي، يونان، سنگاپور، ژاپن و تايلند فرستاده ميشوند. در بيشتر موارد به زنان قول داده ميشود ماهانه الي 80هزار شيكل درآمد خواهند داشت.
روز 23 اسفند سال 85 سايت «يديعوت آحارونوت» گزارش داد در اسراييل حدود 400 نفر در سال با دست خود به زندگي خود پايان ميدهند. اين ميزان تقريبا مساوي با تعداد قربانيان حوادث جادهاي با متوسط 450 نفر در سال است.
هر چند قتل در جادهها هر از چند گاهي در دستوركار عمومي قرار ميگيرد اما موضوع خودكشي از نظرها پنهان مانده است «ران كهن» عضو كنيست و رييس كميته جلوگيري از خودكشي ميگويد: «دولت اسراييل هيچ بودجهاي براي مبارزه با اين پديده اختصاص نداده است و هيچ برنامهاي براي اين كار ندارد. در حالي كه در كشورهاي غربي ميليونها دلار براياين امر اختصاص ميدهند.»