|
این دانشجو که به جرم فعالیت های عدالتخواهانه دانشجویی هدف اتهامات و فشارهای مختلفی در داخل و بیرون دانشگاه واقع شده است، در آخرین موج فشارها بدلیل انتقاد و طرح سوال(!) از لاریجانی در سخنرانی عمومی وی در دانشگاه صنعتی اصفهان، به بهانه اغتشاش و متشنج کردن جو جلسه از سوی هیئت نظارت این دانشگاه به یک ترم تعلیق محکوم شد. احضار و بازجویی اخیر نیز ظاهرا به همین بهانه صورت گرفته و بنا بر اظهارات برخی مطلعین، دخالت این نهاد امنیتی منجر به پیچیده تر شدن این پرونده و حل نشدن آن در کوتاه مدت می شود.
هر چند وی بدلیل عدم معرفی و نیز عدم ارائه حکم بازجویی از سوی کارکنان اداره اطلاعات، ملزم به پاسخگویی نبوده و از انجام بازجویی خودداری کرده بود، اما تماس های مکرر برخی افراد وابسته به این نهاد با وی و اعضای خانواده اش و نیز برخوردهای تند و تهدیدات روز گذشته ایشان، نشان از اهمیت برخورد با منتقدین انقلابی و عدالتخواهان(!) برای این گونه سازمانها دارد.
به نظر می رسد چندی است برخی نهادهای امنیتی و قضایی عزم خود را برای برخورد با دانشجویان و طلاب عدالتخواه و آرمان طلب جزم کرده اند. در ماه های اخیر، نمونه های مختلفی از برخوردهای تهدیدآمیز امنیتی و قضایی در تهران، مشهد، همدان، اصفهان، قم، سیرجان و شیراز صورت گرفته که می تواند حاکی از بازگشت تحجر و مصلحت اندیشی های کاذب در بخش هایی از بدنه دستگاه های کشور باشد.
همان گونه که در دو سه سال اخیر نیز تحت عناوین مختلفی چون خطر «بازگشت تحجر» و «ورود نظامیان و حاکمیت نگاه امنیتی به مسائل مختلف کشور از جمله پرونده های دانشجویی» از سوی دلسوزان هشدار داده شده بود.
علائم و شواهد حاکی از آن است که برخی مسئولان ارشد وزارت علوم و روسای دانشگاهها، اعتقادی به فعالیت های سیاسی و انتقادی دانشجویان ندارند. متاسفانه وزارت علوم هم به جای اینکه بر اساس وظایف اولیه و نیز تحقق شعارهای مسئولین فعلی اش، از حقوق دانشجویان و ایجاد فضای امن در جهت عدالتخواهی دانشجویی و تحقق مطالبات رهبری از دانشجویان تلاش کند، با جریان های اطلاعاتی و امنیتی همراه و همسو شده و در دانشگاه ها و با ابزارهای مختلف قانونی و غیرقانونی، با بهانه هایی واهی و غیر منطقی مانع از فعالیت های عدالتخواهانه و انتقادی و آرمانگرایانه دانشجویان و تشکل های دانشجویی می گردد.
به نظر می رسد با تداوم این فضا، شاهد واکنشهای غیر قابل پیش بینی دانشجویان و تشکل های دانشجویی باشیم که نتیجه اش هرچه باشد احتمالا از وضعیت فعلی بهتر خواهد بود. امید که وضعیت تاسف بار و مایوس کننده و رویکرد امنیتی فعلی برخی مسئولان ارشد وزارت علوم و خصوصا روسای دانشگاه ها تغییر یابد و شاهد پویایی فعالیت های دانشگاهی و تغییر مدیران ناکارآمد این وزارت خانه و روسای ضعیف و بهانه جوی دانشگاه ها باشیم.
