حالا يک روز از برگزاري نشست برخي از روزنامه نگاران معلوم الحال در اعتراض به توقيف روزنامه کارگزاران گذشته است. ساعت 14 روز سه شنبه بنابرآنچه برخي سايت هاي خبري اعلام کرده اند، اين نشست اضطراري(!) برگزار شد. نشستي که بنايش بر حمايت از روزنامه اي بود که بخاطر تروريست خواندن مجاهدان حماس آن هم در اوج جنايات رژيم صهيونيستي توقيف شد، البته با چند تذکر قبلي.

پيگيري دوم خردادي ها يا به اصطلاح اصلاح طلبان در اين موارد مثال زدني است. غيرتي که با طعم سياست آميخته شده و در جاي خود، تأثيراتي هم به جاي گذاشته است. وقتي چند سال قبل روزنامه نگاراني که ارکان دين و سنت را در خبرها و يادداشت هاي خود زير سوال مي بردند و امام حسين(ع) را نتيجه يک خشونت در زمان اجداد خود عنوان کردند. به قول همان روزنامه نگاران "دولت مستبد و مخالف آزادي ايران" آقايان را هم در دادگاه ها حاضر و از آنها خواست که توضيح دهند که چرا...؟

و چه جواب مستدل و صريحي داشتند که "دانستن حق مردم است" و بعد از اين محاکمه ها بود که براي تک تک محکوم شدگان مرثيه سرائيدند و هر روز ميتينگ و جلسه و يادواره و هرچه که به بقاي نام زندانيان شان کمک کند، برگزار کردند.

حالا چند سالي از آن بازي ها گذشته است. هنوز هم اين جماعت، به وضعيت شان معترض اند اما يقيناً براي بعد از همايش برنامه اي ندارند و اگر هم دارند، شايد به کسي نگويند. مي شود حدس زد؟ نکند براي زندانيان باصطلاح سياسي خود ميتينگ برگزار مي کنند يا نه، آگهي مربوط به حمايت از خانواده هاي زندانيان خود را آماده چاپ در روزنامه اصلاح طلبان مي کنند. 

به گزارش برنا، اگر حافظه تاريخي و رسانه هاي اصولگرا را جستجو کني، کمتر پيدا خواهي کرد جايي را که از زندانيان، نه سياسي که عدالتخواه، جبهه عدالت خواه و مردمي نوشته بشود. روزگاري که طلبه سيرجاني در اعتراض به زمين خواري ها از 2 – 3 سال پيش حرکت خود را شروع و در قم بازداشت و به لطف برخي نهادهاي رسمي از زندان آزاد شد، کمتر کسي بود که بتواند صداي بلند اين طلبه عدالتخواه را بشنود که آن چنان فيلترها و مانع هايي در برابر صداي او قرار داده بودند که کسي جز معدود دانشجويان و مردمان عدالتخواه شيراز و کرمان آن را نمي شنيدند.

19 خرداد سال جاري وقتي حرکت دوباره جهانشاهي به سوي تهران آغاز شده بود، نماينده مردم سيرجان بر سر راه جهانشاهي حاضر و ظاهر شد و قول داد موضوع را در کميسيون اصل 90 پيگيري کند، که با گذشت 8 ماه از آن قول و قرارها، نه تنها هيچ خبري نشد که موجبات دستگيري، بازداشت، محاکمه و زنداني شدن طلبه مظلوم و عدالت خواه سيرجاني خيلي خوب و بهتر از قبل فراهم شد.

دانشجويان عدالتخواه از آن روز تاکنون اعتراض هاي زيادي را به اين اقدام کرده اند، اعتراض هايي که به رغم عدالت خواه بودنشان، هيچ جايي را براي خود در رسانه هاي اصولگرا باز نکرد.

شايد آخرين خبر از طلبه سيرجاني را بتوان در روزنامه کارگزاران پيدا کرد که خبر بازداشت جهانشاهي(طلبه سيرجاني) را منتشر کرده بود. روزنامه اي که با همه اهميت و احترامي که براي زندانيان سياسي اصلاح طلب قائل است، اما دلش نمي آيد که يادي هم از زنداني اصولگرا کند، اصولگرايي که فريادها و اعتراض هايش به بي عدالتي در کرمان و زمين خواري هاي آن، به مذاق خيلي ها خوش نيامد.

تحسين غيرت دوم خردادي ها يا همان اصلاح طلبان اگر چه بد است اما کمي خوب هم هست، تا مگر کمي اصولگرايان به خودشان بيايند و دوزاري ها را صاف کنند. دوزاري هايي که با زير پا گذاشتن هم صاف خواهند شد، اگر بخواهند. سکوت اصولگرايان در برابر بازداشت جهانشاهي را بايد از جنس چه چيزي دانست؟ بي تفاوتي در برابر همفکران يا نه، غفلتي که با يک تذکر رفع مي شود.

نگاهي به رسانه هاي غربي و ضد انقلاب بد نيست. وقتي اصلاح طلبی در گوشه اي از اين کشور پهناور به خاطر يک تخلف کاري محاکمه مي شود، همين را در بوق و کرنا کرده و فرياد "وا آزادي" و "وا حقوق بشر" و ... سر مي دهند. مگر همين چند روز قبل نبود که همين اشاره را رهبري در خصوص مسائل غزه فرمودند.

اهانت و انجام کارهاي خلاف شان روحانيت هنوز هم بر پرونده و شخصيت جهانشاهي سنگيني مي کند، هنوز هم هيچ دليلي براي اين جرم پيدا نشده، اما همه هم مي دانند که زنداني کردن، بهترين راه براي ساکت کردن است، مخصوصاً ساکت کردن کسي که گفته "از زندان هم آزاد شوم به راهپيمايي خود ادامه مي دهم."

بازگشت واقعي و نه تصنعي به برخي شعارها بد نيست، وقتي بخواهيم از "دانستن حق مردم است" صحبت کنيم؛ کسي مي داند جهانشاهي چرا در اوين است؟