نان مردم در دعوای بزرگان
مسعود دهنمكي
23 مرداد 1386 ساعت 11:39
مرجع : وبلاگ مسعود دهنمکی
امروز برعکس نان مردم در دعوای بزرگان است البته نه نان سفره بلکه نان اسرار تاریخی و زوایای نا گفته تاریخ معاصر که اگر ادامه یابد و به صورتی عقلانی به مناظرات حضوری و قلمی شفاف بیانجامد آنوقت نان خیلی ها آجر خواهد شد
شاید قديما چنین می گفتند و احتمال زیاد همین هم بود که نان بزرگان و جناحهای سیاسی در دعوای مردم است همان اصل فشار از پایین و چانه زنی از بالا....
گویا مردم در این سالها متوجه جدی نبودن خیلی از این دعوا ها شده اند و نمی خواهند گوشت قربانی جناحها و مرغ عزا و عروسی باشند به همین جهت در چند مورد اساسی خرج خود را از برج جناحها سوا کردند.. که البته خوشایند چپ و راست مرسوم نیست و تلاش مضاعفی را برای یک جنگ زرگری دیگر و به جان هم انداختن مردم شروع خواهند کرد...
اما امروزه برعکس نان مردم در دعوای بزرگان است البته نه نان سفره بلکه نان اسرار تاریخی و زوایای نا گفته تاریخ معاصر که اگر ادامه یابد و به صورتی عقلانی به مناظرات حضوری و قلمی شفاف بیانجامد آنوقت نان خیلی ها آجر خواهد شد...از این دعوا ها عبارتند از...
۱- بگو مگوی آقای اردشیر لاریجانی و دکتر ولایتی. در پس این دعوا معلوم می شد در لاری گیت چه گذشته و افشا کنندگان لاری گیت نیز نانشان در انتخابات ۷۶در افشای مذاکرات بوده وگرنه دلشان ....
۲-مناظرات مکتوب محسن رضایی و هاشمی رفسنجانی در افشای ماهیت و نیت و هویت نویسندگان نامه به امام و مسئله قطعنامه ۵۹۸
۳-دعوای عبدالکریم سروش با زیبا کلام و طیف دیگر برسر ماجرای انقلاب فرهنگی
۴- چاپ نامه محسن مخملباف به بهشتی در باره فیلم اجاره نشینن های وی و ارزوی مرگ و عملیات انتحاری محسن مخبلباف برای کشتن مهرجویی که اگر این اندیشه ها و اعمال مخملباف و همدستان او در به هم زدن مراسم سینما ازادی و فراری دادن مرحوم حاتمی بیان شود نسل امروزی که سینه چاک روشنفکر بازی همین جماعت شده عربده های دیروز انها را هم خواهد شنید..
۵-مصاحبه محسن رضایی با روزنامه تهران امروز و پاسخ به این سوال که ورود او و امثال او به سیاست باعث شائبه نظامی گری در عرصه سیاست می شود..و جواب او که ..
مگر اکبر گنجی و عماالدین باقی از همین نهاد نظامی وارد سیاست نشدند و مگر همین سعید حجاریان از چهره های مطرح امنیتی نبود...
وشاید دهها اسم وسابقه که امروز با نقاب های دیگر به صحنه سیاست و فرهنگ وارد و خارج می شوند و مردم و دانشجویان هم انها را باور می کنند..
به نظر شما زیباتر صداقت و یکرنگی نیست که همه بی نقاب وارد عرصه های سیاسی و فرهنگی شوند ؟
