نسخه قابل چاپ

نسخه وب

داخلی » مصاحبه » نگاه ويژه

مصاحبه عدالتخانه با دکتر "برزو بیطرف" - بخش سوم:

آمریکا این قدرها هم جهان خوار نیست!

15 شهريور 1386 ساعت 1:41

مرجع : عدالتخانه

همین که تا اینجای منافع ما در این گفتگوها تأمین شود، باعث خشنودی در دنیا و آخرت است. در واقع پس از طی دوران گذار از موارد ایدئولوژیک به موارد دیگری که طی سالیان اخیر رخ داد و بعد از تمرینات طاقت فرسای دموکراسی، به این نتیجه رسیدیم که آمریکای جهانخوار در واقع این قدرها هم جهانخوار نیست. چون هم اکنون بسیاری از نقاط دنیا هستند که خورده نشده اند.

عدالتخانه - گروه اجتماعی(بخش طنز)
عدالتخانه: جناب دکتر بیطرف! همانطور که می دانید هم اکنون دوستان شما مشغول گفتگو با دوستان آمریکایی هستند. به نظر شما این گفتگو تا چه اندازه می تواند ما را در رسیدن به امور یاری نماید؟
ــ تا این اندازه (با دست نشان می دهد). ببینید همین که تا اینجای منافع ما در این گفتگوها تأمین شود، باعث خشنودی در دنیا و آخرت است. در واقع پس از طی دوران گذار از موارد ایدئولوژیک به موارد دیگری که طی سالیان اخیر رخ داد و بعد از تمرینات طاقت فرسای دموکراسی، به این نتیجه رسیدیم که آمریکای جهانخوار در واقع این قدرها هم جهانخوار نیست. چون هم اکنون بسیاری از نقاط دنیا هستند که خورده نشده اند. همین نشان می دهد که موضوع این قدر سیاه و سفید نیست، بلکه به قول دوست فیلمسازمان خاکستری است. ضمن اینکه ابرقدرت بودن و جهانخوار بودن لزوماً به معنی بد بودن و ظالم بودن نیست.
عدالتخانه: یعنی شما می گویید می شود هم ابرقدرت جهانخوار بود و هم ظالم نبود؟
ــ بعله، چرا که نه؟ مثلاً ببینید در زمان باستان کشور ایران خودش یک کشور ابرقدرت بوده است و کشورهای همسایه را مورد تأثیر قرار می داده است. حالا اگر بنا باشد بگوییم ابرقدرت بودن بد است، ما هم خودمان بد بوده ایم؛ در حالی که همه می دانیم ما همیشه خوب بوده ایم و از روز ازل خدای یگانه را می پرستیده ایم. همین تخت جمشید خودمان را بروید ببینید چقدر زیباست. الان در جهان معاصر هم همین وضع بر قرار است. به هر حال همیشه یک کشوری قدرت بیشتری دارد. دیگران باید از این مهارت برخوردار باشند که با تعاملات مناسب منافع ملی شان را به طور راهبردی نهادینه نمایند. در واقع همین تعاملات راهبردی نهادینه در بستر فرایندهای جهانی است که سیاست های مملکتی را جهت می دهد. البته در اوایل انقلاب اقتضا می کرد که مردم ما مشت های محکمی به دهان استکبار جهانی بکوبند و از زیر یوغ استعمار شرق و غرب بیرون بیایند، اما همان طور که بعضی استوانه های نظام فرموده اند در زمان ما برخی مسائل تغییر کرده است که موجب نهادینه شدن مسائل شده است.
عدالتخانه: می شود توضیح بیشتری بدهید؟
ــ فعلاً خیر. 

عدالتخانه: تشکر می کنم. پس به نظر شما امروز باید اختلافات را کنار بگذاریم؟
ــ ببینید شما می خواهید حرف توی دهن من بگذارید، در حالی که من همیشه مواظب دهن خودم هستم. من گفتم برخی شرایط تغییر کرده و ما باید در زمینه مسائل راهبردی نهادینه بشویم. حالا چه آمریکا باشد چه اروپا. این نهادینه شدن باید به تأمین منافع ملی منتهی شود. البته همان طور که اعلام شده ما با اسرائیل نهادینه نمی شویم. 

عدالتخانه: اما اعلام شده که گفتگوهای اخیر تنها درباره موضوع عراق است. ما چگونه می توانیم در این راستا منافع ملی خودمان را تأمین کنیم؟
ــ در جهان امروز منافع ملت های مختلف بدجوری به هم گره خورده است... ممنونم... میل ندارم... سیاست خارجی ما در منطقه از طریق اهرم هایی که وجود دارد منافع ملی ما را تأمین می کند... میل ندارم آقا جان! روزه هستم (آبدارچی فنجان قهوه را از روی میز برمی دارد) ... در این زمینه هم توضیح نمی دهم. گفته باشم. 

عدالتخانه: آقای دکتر! ضمن قبولی طاعات و عبادات، آینده این مذاکرات را چگونه ارزیابی می نمایید؟
ــ قبول حق! بنده در واقع امر بسیار خوشبین هستم. چون همان طور که اشاره کردم ما هم زمانی جهانخوار بوده ایم و می توانیم تجربیات خود را در اختیار کشور دوست و برادر آمریکا قرار دهیم که این مورد خاص احتمال گفتگوهایی فی ما بین وجود دارد.
(باز هم ادامه دارد...)