داخلی » يادداشت » جبهه مقاومت جهانی
خطاب مارتین لوتر کینگ به رهبران آمریکا:
آیا ما آزاد کنندگان آنها هستیم؟
29 فروردين 1387 ساعت 2:20
مرجع : دنیای ما
آمریکا بزرگترین مروج خشونت در جهان است...به زودی یک انقلاب حقیقی در ارزشها برای تقابل شدید فقر و ثروت الزامی خواهد بود. سرمایهداران غرب پول زیادی در آسیا، آفریقا و آمریکای جنوبی سرمایهگذاری کردهاند تنها برای این که سودهای کلانی از این طریق بدست آورند، بدون آن که کاری جهت بهبود وضعیت اجتماعی این کشورها داشته باشند
چهل سال پس از درگذشت دکتر مارتین لوترکینگ، هنوز بخش عمده و تکامل یافته فکری او برای جهانیان ناشناخته مانده است. در بزرگداشت او غالبا عنصر اصلی مبارزاتش را به برابری سیاه و سفید نسبت می دهند. این در حالیست که دکتر کینگ هر چه در مبارزات خویش پیشتر رفت، هر چه بیشتر به عمق مشکلات جامعه کشورش واقف شد.
در سال های آخرین زندگیش سخنرانی های او حاکی از نگرش سیاسی تکامل یافته ای است که بر مسائل اقتصادی و سیاسی جهان سرمایه داری تمرکز می یابند. برخورد به نظامی گری آمریکا و جنگ ویتنام این زمینه را فراهم می کند و اعلام می کند: "تا زمانی که سود و حق مالکيت مهمتر از انسان ها باشد، ما نمی توانيم بر نژادپرستی، مادی گرايی و نظامی گری غلبه پیدا نمائیم."
دکتر کینگ در سخنرانی 4 آوریل 1967 می گوید: "آمریکا تلاش میکند ویتنام را مستعمره خود کند... آمریکا بزرگترین مروج خشونت در جهان است...به زودی یک انقلاب حقیقی در ارزشها برای تقابل شدید فقر و ثروت الزامی خواهد بود. سرمایهداران غرب پول زیادی در آسیا، آفریقا و آمریکای جنوبی سرمایهگذاری کردهاند تنها برای این که سودهای کلانی از این طریق بدست آورند، بدون آن که کاری جهت بهبود وضعیت اجتماعی این کشورها داشته باشند".
دکتر کینگ در همین راستا، مخالفت خود را با جنگ و تمایلش برای توزیع دوباره منابع به شکلی صحیح و بر اساس عدالت سیاسی و نژادی را بیان میکند.
جنگ ویتنام محملی است که بی عدالتی های جامعه آمریکا از طریق آن بیان می شوند و می گوید: "جنگ دشمن فقر است. طنز تلخی است که سربازان ما را هشت هزار مایل دورتر، به آسیای جنوب شرقی می فرستند تا آزادی را برای آنها تضمین نمایند، در حالی که همین جا در کشورمان در جنوب غربی جورجیا و شرق هارلم آزادی برای ما وجود ندارد... ما دائما در حال ديدن سربازان سفيد و سياه پوست آمريکايی هستيم که در کنار يکديگر در ويتنام می جنگند و می ميرند، در حالی که آنها قادر نبودند بر روی يک نيمکت در مدارس آمريکايی بنشينند."
او در این سخنرانی از مردم و حکومت ویتنام شمالی چنین می گوید: "بدیهی است که کشاورزان ویتنام شمالی از حکومتشان دفاع می کنند، زیرا این حکومت به آنها زمین داده است که برای ایشان همه چیز است. در عوض نیروهای آمریکایی زمین ها، دهکده ها و محصولات آنها را به آتش می کشند و از دشمنان دهقانان در سایگون حمایت می کنیم، زنها و کودکان آنها را در سایگون فاسد کرده ایم و مردهایشان را به قتل رسانده ایم. آیا ما آزاد کنندگان آنها هستیم؟ ..."
دشمنان سیاسی و رسانه های آمریکایی او را طرفدار کمونیست ها خطاب می کردند و بدین لحاظ دکتر کینگ در سخنرانیهای خود سعی داشت بسیار حساب شده سخن بگوید.
او در یکی از سخنرانی هایش در 16 نوامبر 1966 چنین می گوید: "شما نمیتوانید در مورد مشکل سیاهان صحبت کنید بدون آن که از میلیاردها دلار صحبت نکنید. شما نمیتوانید در مورد پایان دادن به حلبی آبادها (slum) صحبت کنید بدون آنکه بعلت العلل وجود حلبی آبادها نپردازید... اشکالی در سرمایه داری وجود دارد. باید توزیع بهتری از ثروت وجود داشته باشد."
دکتر لوتر کینگ و همفکرانش در آخرین سال حیات او در 1968، "کمپین مردمان فقیر" را برای نشان دادن وضعیت نامناسب عدالت اقتصادی برپا کردند که تلاش جهت کمک به لایه های زیرین طبقات اجتماعی در جامعه آمریکا داشت.
.
