در حاشیه مشت محکم سوم
تفهیم اتهام همراه با رافت اسلامی
16 مرداد 1386 ساعت 9:40
رسانه ها از برگزاری دور سوم گفتگوهای ایران و آمریکا خبر می دهند. البته خبر دیگر برای اکثر آنها داغ نبوده و تقریبا در حال تبدیل شدن به یک خبر دست چندم سیاست خارجی است. این اتفاق در بخشهای خبری سیما پر رنگ تر است. هر چند بی اعتنایی تلوزیون نشان از اهمیت خبر دارد اما موضوع برای مخاطب عام اخبار سیما متفاوت است. مخاطب عام اخبار سیما آموخته که مهمترین اخبار را در خلاصه اخبار ابتدای بخش خبری بشنود و خوشمزه ترین آنها را در بخشهایی چون 20:30 شبکه دو به تماشا بنشیند. اما وقتی خبری در این دو بخش نباشد یعنی نه خوشمزه است و نه مهم. چیزی شبیه کشته شدن چند فلسطینی در نوار غزه یا اخیرا چند عراقی در شهرک صدر.
عدالتخانه - گروه تحلیل سیاسی
مصطفی حریری
برگزاری دور سوم مذاکرات ایران و آمریکا که این بار در سطح کارشناسان برگزار شد حتی به اندازه اخبار دست چندم بحرانهای جهان اسلام نیز بازتاب نیافت، و این برای مخاطب خاص یعنی این خبر از شکلی دیگر دارای درجه اهمیت خاصی است.
به نظر می آید دو هیات قبلی موفق نشده اند به تیم امریکایی تفهیم کنند که متهمند و احتمالا هنوز کلامشان منعقد نشده هیات آمریکایی باز هم حرف خودشان را زده اند و در بر همان پاشنه قبلی چرخیده است و البته دیگر پس از دوبار امتحان مذاکرات هیات های متوسط الپایه(!) کار به بررسی های کارشناسی کشیده است و باید بالاخره این گره را با دندانی علمی باز کرد.
حال این کارشناسان باید چه چیز را کارشناسی کنند؟ این که بالاخره اتهام آمریکا در عراق چیست؟ واقعا موضوع بسیار بغرنج شده به طوریکه احتمالا مذاکره کننده گان قبلی از پس تلفظ لغت متجاوز بر نمی آیند و حالا باید کارشناسان دو طرف بیایند و بررسی کنند که باید " متجاوز" را با چه لهجه ای به انگلیسی ادا کرد که به قبای طرف آمریکایی بر نخورد و کافه را به هم نریزد.
این طور که از تحلیل های رسانه های داخلی و مردان مذاکره بر می آید، آمریکایی ها از همان جلسه اول تفهیم شده اند – که البته در این صورت دیگر همه گمانه های بالا بلااستفاده می شود- طفلکی ها کلی هم به دلیل حمله به عراق معذرت خواهی کرده اند اما گفته اند ما تازه به عراق رسیده ایم، لا اقل بگذارید عرقمان خشک شود، خودمان مثل بچه های خوب راهمان را می کشیم و می رویم. و البته نمی شود که مهمان را که بنا به مثل " یکی دو روزه" در ناامنی گذاشت. ما همه توانمان را جمع خواهیم کرد که امنیت آنها را در عراق – منظور مردم عراق است بد برداشت نکنید! – تامین شود و این آمریکایی های بدبخت فلک زده که قیافه شان از کزت هم فلک زده تر شده – نگاه کنید به قیافه خانم رایس!- بتوانند از باتلاق بیرون بیایند – خوش انصاف ها تا در باتلاق عراق باشند که نمی توانند از عراق خارج شوند- و البته پس از خشک شدن عرقشان باز هم اتهامشان را یادآوری می کنیم تا بفهمند – بگو ان شاء الله- که متجاوزند و با سلام و صلوات تشریف ببرند خانه شان و دیگر از این کارهای بد نکنند.
حالا هم کارشناسان باتلاق شناس ایرانی و آمریکایی نشسته اند و گپ می زنند که چطور می شود، جلوی این تروریست های شیعه را گرفت – چون جماعت وهابی که افسارشان در دستهای برخی کشورهای دوست و برادر منطقه است و سایه ایران وایرانی را هم با تیر مستقیم تانک می زنند- که این قدر سرباز آمریکایی نکشند، تا البته امنیت مردم عراق تامین شود. به هر حال ادم است دیگر، وقتی سرباز امریکایی کشته می شود، خوب سرباز امریکایی هم ناراحت می شود و ممکن است چون دستش به این تروریست ها نمی رسد یک وق چند خشابی روی مردم کوچه و خیابان خالی کند یا شاید هم چشمانش را به روی برخی گروههای ناراضی از دولت شیعه ببندد تا یک وقت یک اعتراضی بکنند و چند صدتایی شیعه را فقط محض نارضایتی بفرستد هوا! چیزی که عوض دارد گله ندارد.
پس کشتن امریکایی جماعت از بین رفتن امنیت عراق! و البته در مورد آن گروههای ناراضی که بعضی ها می گویند القاعده هستند، و البته ممکن است بعضی وقتها باشند- بستگی به نظر گزارشگر سی ان ان و فاکس نیوز دارد و اینکه به چه کسی اعتراض کرده باشند- که ایران کاری از دستش بر نمی آید، نه رابطه ای با آنها دارد و نه سمبه اش از این چند صد هزار نیروی نظامی چند ملیتی و مامورین امنیتیشان پر زور تر است، می ماند جماعت تروریست های شیعه که بی رحمها فقط هم امریکایی و انگلیسی می کشند، و البته بعضی هایشان هم حتی در دولت عراق هم نفوذ کرده اند، اینها چون شیعه هستند باید به حرف ایران گوش دهند وگرنه جهانیان ایران را متهم به حمایت از تروریسم خواهند کرد و مسوول نا امنی در عراق. کارشناسان مظلوم آمریکایی هم می خواهند همین را ثابت کنند که پدر من! اگر شما این تروریست های امریکایی کش شیعه رو خفه نکنید – تاکید هم می کنند که ما کاری نداریم که با شما ارتباط دارند یا نه، شیعه هستند بالاخره- همه تقصیر نا امنی در عراق به گردن شماست. حرفشان همین است، خوب دست و پا به خیر هستند می خواهند این اتهام زیاد به گردن ایران نماند، می خواهند کمک کنند. ما هم چون از نیت خیر آنها اگاهیم می گوییم باز هم حرف بزنیم شاید فرجی شد. حالا اگر بزرگترها هم پا درمیانی کنند و گپ و گفت در سطوح بالا تری جریان پیدا کند که چه بهتر! ان شاء الله که همه از اتهام مبرا می شوند و همه چیز با رافت اسلامی حل می شود و امریکایی ها هم می فهمند که اسلام چقدر خوب است و اشتباه کرده اند که تا حالا با ان مخالفت کرده اند. و عراقیها هم فکر می کنند که در امنیت هستند چون دیگر کسی آمریکایی ها را نخواهد کشت.
