4 آوريل 2008، چهل سال از ترور مارتين لوتر کينگ، يکی از رهبران بزرگ جنبش صلح طلبی و عدالت خواهی جهان می گذرد.

لوتر کينگ در حالی ترور شد که دولت آمريکا برای سرکوب اعتصاب کارگران شهرداری ممفيس به خيابان های آن شهر تانک فرستاده بود. لوتر کينگ برای حمايت و همبستگی با کارگران زباله جمع کن، که در اعتراض به شرايط کار و دستمزدهای پايين دست به اعتصاب زده بودند در آن شهر حضور يافته بود و پس از ديدار با رهبران کارگران اعتصابی اعلام کرد که مبارزه برای عدالت احتماعی را به خيابان های واشنگتن خواهد برد.

مجله آمريکايی «لايف» در آن روزها او را يک «عنصر بازيچه دست کمونيست ها که دروغ های عوامفريبانه می پراکند» توصيف کرد. در آن زمان «واشنگتن پست» در باره او نوشت: «کينگ ديگر برای آرمان، کشور و مردم خود نمی تواند سودمند و مثمر ثمر باشد.»

کينگ چند ماه قبل از مرگ، منافع اقتصادی که سياست خارجی آمريکا را تعيين می کنند را چنين مورد نقد قرار داده بود: «سرمايه داران غرب برای سودجويی، مبالغ عظيمی پول در آسيا، آفريقا و آمريکای لاتين سرمايه گذاری می کنند، بدون آنکه ذره ای به بهبود شرايط اجتماعی آن کشورها توجه داشته باشند.»

لوتر کينگ در باره مداخلات آمريکا در کشورهای ديگر، بويژه در باره جنگ ويتنام، چنين می گفت: «خداوند از آمريکا نخواسته است در يک جنگ بی معنی و غير عادلانه درگير شود... ما بيش از هر ملت ديگری در جهان مرتکب جنايات جنگی شده ايم.»

رسانه های رسمی و دولتمردان آمريکايی در چهلمين سال ترور مارتين لوتر کينگ، در حالی پيرامون بزرگی شخصيت او حرف می زنند و قلمفرسايی می کنند، که همچنان، پيام و مرام او را مورد تعصب آميزترين حملات قرار می دهند و مانند چهل سال پيش، از چنان سياست های داخلی و خارجی حمايت می کنند، که مارتين لوتر کينگ در مبارزه با آنها جان خود را از دست داد.