امروز چهارشنبه 13 آذر 1387
Wednesday 3 December 2008

به گزارش عدالتخانه، افزایش اظهارنظر مقامات رسمی و غیر رسمی کشور در خصوص گشایش دفتر حافظ منافع دولت ایالات متحده آمریکا در ایران و عادی سازی روابط دولت جمهوری اسلامی با این کشور، گروه ها و جریانات انقلابی دانشجویی و حوزوی را به عکس العمل شدید واداشته است. 

در چند روز گذشته حجم گسترده ای از خطابه ها و بیانیه ها که حاکی از مخالفت جدی بدنه نخبگان انقلابی کشور با موضوع عادی سازی روابط با آمریکا می باشد منتشر شده و به انحاء گوناگون این دغدغه انقلابی به گوش مسوولین کشور رسیده است.

در همین راستا، سایت جنبش عدالتخواه دانشجویی با انجام گفتگویی کوتاه به انعکاس نظرات یکی از اساتید دانشگاه پرداخته است. در ذیل متن این گفتگو با دکتر محمد صادق کوشکی از نظر مخاطبان محترم می گذرد.

در روزهای اخیر رییس جمهور و مسئولین ارشد دستگاه دیپلماسی کشور، در اقدامی شگفت آور و برای اولین بار پس از انقلاب، موافقت ضمنی و بعضا صریح خود را با گشایش دفتر حافظ منافع آمریکا در ایران اعلام نموده اند. موضعی که هرگز دولت های گذشته حتی اگر در خفا تمایلش را هم داشتند، جرأت طرحش را نداشتند و قطعا با واکنش های گسترده مردمی روبرو می شدند. این درحالیست که ابتدا این مسئله از سوی آقای متکی مطرح شد نه طرف آمریکایی. لطفا در ابتدا نظرتان را در این مورد بفرمایید.

رابطه میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده را خود آمریکایی ها قطع کردند. لذا برای حفظ عزت جمهوری اسلامی لازم است که برای داشتن حداقل رابطه، آمریکایی ها پیش قدم شوند و وقتی پیش قدم شوند این

ماییم که باید امتیاز از آنها بگیریم و در قبال گرفتن امتیاز قانونی، اجازه تاسیس دفتر را به آنها بدهیم. امتیازات قانونی می تواند چیزهایی از قبیل گرفتن اصل تعهد از آمریکا در قبال عدم دخالت در امور داخلی جمهوری اسلامی ایران و همچنین بازگرداندن اموال بلوکه شده جمهوری اسلامی ایران از آمریکا و... باشد و در نهایت اجازه تاسیس دفتر را بدهیم. بدون گرفتن امتیازات قانونی، این کار خیانت مسلم به انقلاب اسلامی و خون شهدا و اندیشه های حضرت امام است.

آیا با تاسیس دفتر از نظر اقتصادی و نظامی و... امنیت منافعی برای ایران حاصل می شود؟ 

به هیچ عنوان با تاسیس دفتر، امنیت کسی تامین نشده و حرف خنده داری است.

فلسفه گرفتن این امتیازات چیست؟ 

از آنجا که آمریکا دشمن است و دارای خوی استکباری است، این شرایط در واقع شروطی اند که اگر آمریکا بپذیرد در واقع از خوی استکباری خود دست برداشته است.

آیا ممکن است در ادامه این تصمیمات، در آینده (مثلا در دولت های آینده) صحبتی از سفارت بشود؟ 

اگر شروط ما را بپذیرند –یعنی از خوی استکباری خود پایین بیایند– سفارت هم اشکال ندارد. چرا که همین الان هم منافع آمریکا –توسط سوئیس- حفظ می شود و با شرط قبول امتیازات ما، با سفارت هم مشکلی نداریم. مثلا با پذیرش شرط عدم دخالت در امور داخلی، دیگر نخواهند توانست بگویند که چرا انرژی هسته ای؟ چرا به فلان جا کمک می کنید یا نمی کنید!

آیا ما این توان دیپلماتیک را داریم؟ 

البته می توانیم اینها را مطرح کنیم. اما این دولت و این دیپلماسی بعید می دانم که این توان را داشته باشد. ولی جمهوری اسلامی، چنین قدرتی و توانی را دارد و از چنین اقتداری برخوردار است.

علت مطرح شدن مذاکره از سوی دولت ایران و آمریکا چیست؟ 

آمریکا بی شک در موضع ضعف قرار گرفته است. اما آنچه مهم است این است که آیا دستگاه دیپلماسی این عرضه و قدرت را دارد که از فرصت بدست آمده برای تحقیر دولت آمریکا استفاده کند. به شرطی می توانیم امتیازات بگیریم و آمریکا را تحقیر کنیم که خودمان موقعیت خود را بشناسیم. اگر ما اشتیاق نشان دهیم این فرصت از دست می رود.

کد مطلب : 2153