داخلی » يادداشت » خانه امريکای لاتين
به بهانه ديدارهاي اخير مقامات ايران، ونزوئلا و بوليوي؛
لزوم توجه به هویت جدید و مستقل آمریکای لاتین
4 آبان 1389 ساعت 12:55
آمریکا نیز از چنین رویکردهایی واهمه دارد. تیم سیاست خارجی آمریکا معتقدند اشتراک منافع میان کشورهای کوبا، ونزوئلا، بولیوی، نيكاراگوئه، برزيل، اكوادور و جمهوری اسلامی ایران میتواند زمینهساز رویکردی فرامنطقهای در قبال سیاستهای آمریکا باشد.
تحولات سیاسی آمریکای لاتین در سال 2002 بسیاری از معادلات را در آن منطقه تغییر شگرفی داد. این تحولات سیاسی به گونهای شکل گرفت که منجر به قدرت يافتن احزاب چپگرا شد.
روی کارآمدن لولا در برزیل، موخيكا در اروگوئه، فرناندز در آرژانتین، مورالس در بولیوی، کورهآ در اکوادور و اورتگا در نیکاراگوئه و از همه مهمتر تحکیم و بسط قدرت چاوز بهعنوان مرکز ایده همگرایی منطقهای بر محور ایدههای سیمون بولیوار، همگی حکایت از این موضوع دارد که گروه ناسیونالیستها و سوسیالیستها در منطقه در حال ایجاد اتحادیهای سیاسی از هم مسلکانی هستند که در نظام بینالملل جدید بهدنبال هویت جدید و مستقل از قدرتهای نظام بینالمللیاند.
پیش از این آمریکای لاتین حیات خلوت ایالات متحده آمریکا محسوب می شد و تصمیم گیری در مورد بسیاری از تحولات سیاسی و اقتصادی منطقه در واشنگتن رقم می خورد ولیکن نتایج انتخابات در این کشورها حکایت از شکل گیری معادلات جدیدی در این منطقه داشت که اهداف نویی را پیگیری می کردند. هر سه کشور کوبا، ونزوئلا و بولیوی به منابعی دسترسي دارند که میتواند قدرتی روزافزون برای این سه کشور فراهم آورد.
کوبا علیرغم تحریمهای موجود ایالات متحده، به دلیل توجه خاص دولتش نسبت به مسائل آموزشی و بهداشتی، در زمینه تحقیقات و تولید تسلیحات بیولوژیک از پیشرفت خاصی برخوردار است. همچنین داراي موقعیت ژئوپلتیک و جغرافیایی مناسبی در حوزه کارائیب است.
ونزوئلا دارای توان اقتصادی فوقالعاده است. افزایش بهای جهانی نفت در این کشور که پنجمین صادرکننده نفت در جهان به شمار میرود، درآمدهای نفتی این عضو تأثیرگذار اوپک را به شدت افزایش داده است.
بولیوی در مقایسه با ونزوئلا و کوبا جزو کشورهای فقیر به شمار میآید، اما با نظارت دولت بر منافع و صنایع گاز این کشور این کشور نیز میتواند بیشترین تأثیرگذاری را در عرصه سیاست خارجی در مقابله با منافع آمریکا داشته باشد. در این چارچوب این کشورها توانایی مقاومت و ایستادگی مناسبی برای مقابل با اعمال فشارهای آمریکا دارند.
تحولات سیاسی در آمریکای لاتین در ایران بسیار مورد توجه احمدی نژاد قرار گرفته است. از دیدگاه سیاست خارجی جدید ایران، منطقه آمریکای لاتین دارای توانمندیهای بالقوه و بالفعل بسیاری است که میتواند باعث همکاریهای دوجانبه و چندجانبه بین ایران و منطقه باشد.
در همین راستا دولت جدید ایران با دو رویکرد سیاسی و اقتصادی سعی دارد تا با نفوذ در آمریکای لاتین ضمن توسعه و تحکیم روابط خود با کشورهایی که از خودشان تمایلات انقلابی نشان میدهند، در کنار آنها جبهه جدیدی را در صحنه جهانی بر علیه آمریکا و نظام ناعادلانه بینالمللی ایجاد نماید. حضور محمود احمدی نژاد در کوبا در اجلاس سران نهضت عدم تعهد و دیدار وي با تعدادی از سران آمریکای لاتین، این فرصت را به ایران داد تا با استفاده از موقعیت ریاست دولت کوبا بر عدم تعهد در جهت توسعه و تحکیم روابط ایران با آمریکای لاتین تلاش كند.
در ادامه این دیدارها با محوریت سران کشورهای کوبا و ونزوئلا یک جبهه ضد استکباری علیه سیاست های آمریکا و متحدینش شکل گرفت. از جمله مسائل مورد علاقه، لزوم تشکیل یک جبهه مشترک به منظور مبارزه با قدرتهای بزرگ و زورگوی جهان است. رؤسای جمهوری کوبا، ونزوئلا و بولیوی نیز بر همکاریهای مشترک دوجانبه و چندجانبه با یکدیگر بهویژه در زمینه مسائل اقتصادی و سیاست خارجی در مقابل ایالات متحده آمریکا به توافق رسیدهاند. لذا دولتمردان جمهوری اسلامی ایران تلاش می کنند در چهارچوب همکاریهای منطقهای از همه ظرفیتهای موجود در دولتهای مخالف سیاستهای ایالات متحده در آمریکای لاتین بهره ببرند تا بتوانند بخشی از توان و انرژی سیاست خارجی آمریکا را در حوزه حیاط خلوت خود محدود نمایند.
در عين حال، آمریکا نیز از چنین رویکردهایی واهمه دارد. تیم سیاست خارجی آمریکا معتقدند اشتراک منافع میان کشورهای کوبا، ونزوئلا، بولیوی، نيكاراگوئه، برزيل، اكوادور و جمهوری اسلامی ایران میتواند زمینهساز رویکردی فرامنطقهای در قبال سیاستهای آمریکا باشد. در این راستا در چند روز گذشته با برگزاری اجلاس سران اوپک ایران در کنار ونزوئلا بار دیگر سعی کرد که با تشکیل سبدی از ارزهای مختلف و خارج کردن دلار از حالت انحصاری سابق در خرید و فروش انرژی و نفت، بار دیگر منافع اقتصادی آمریکا را به چالش بکشد.
با دیدارهاي اخير مورالس، چاوز و احمدی نژاد، مناسبات اقتصادی ایران، بوليوي و ونزوئلا افزایش پیدا ميکند و همکاری های طرفين در زمینه های صنعتی، فنی – مهندسی و پتروشیمی گسترش ميیابد و در ادامه زمینه های مبارزه با ظلم و بی عدالتی در نظام بین الملل تقویت خواهد شود.
انتهاي پيام/ت
روی کارآمدن لولا در برزیل، موخيكا در اروگوئه، فرناندز در آرژانتین، مورالس در بولیوی، کورهآ در اکوادور و اورتگا در نیکاراگوئه و از همه مهمتر تحکیم و بسط قدرت چاوز بهعنوان مرکز ایده همگرایی منطقهای بر محور ایدههای سیمون بولیوار، همگی حکایت از این موضوع دارد که گروه ناسیونالیستها و سوسیالیستها در منطقه در حال ایجاد اتحادیهای سیاسی از هم مسلکانی هستند که در نظام بینالملل جدید بهدنبال هویت جدید و مستقل از قدرتهای نظام بینالمللیاند.
پیش از این آمریکای لاتین حیات خلوت ایالات متحده آمریکا محسوب می شد و تصمیم گیری در مورد بسیاری از تحولات سیاسی و اقتصادی منطقه در واشنگتن رقم می خورد ولیکن نتایج انتخابات در این کشورها حکایت از شکل گیری معادلات جدیدی در این منطقه داشت که اهداف نویی را پیگیری می کردند. هر سه کشور کوبا، ونزوئلا و بولیوی به منابعی دسترسي دارند که میتواند قدرتی روزافزون برای این سه کشور فراهم آورد.
کوبا علیرغم تحریمهای موجود ایالات متحده، به دلیل توجه خاص دولتش نسبت به مسائل آموزشی و بهداشتی، در زمینه تحقیقات و تولید تسلیحات بیولوژیک از پیشرفت خاصی برخوردار است. همچنین داراي موقعیت ژئوپلتیک و جغرافیایی مناسبی در حوزه کارائیب است.
ونزوئلا دارای توان اقتصادی فوقالعاده است. افزایش بهای جهانی نفت در این کشور که پنجمین صادرکننده نفت در جهان به شمار میرود، درآمدهای نفتی این عضو تأثیرگذار اوپک را به شدت افزایش داده است.
بولیوی در مقایسه با ونزوئلا و کوبا جزو کشورهای فقیر به شمار میآید، اما با نظارت دولت بر منافع و صنایع گاز این کشور این کشور نیز میتواند بیشترین تأثیرگذاری را در عرصه سیاست خارجی در مقابله با منافع آمریکا داشته باشد. در این چارچوب این کشورها توانایی مقاومت و ایستادگی مناسبی برای مقابل با اعمال فشارهای آمریکا دارند.
تحولات سیاسی در آمریکای لاتین در ایران بسیار مورد توجه احمدی نژاد قرار گرفته است. از دیدگاه سیاست خارجی جدید ایران، منطقه آمریکای لاتین دارای توانمندیهای بالقوه و بالفعل بسیاری است که میتواند باعث همکاریهای دوجانبه و چندجانبه بین ایران و منطقه باشد.
در همین راستا دولت جدید ایران با دو رویکرد سیاسی و اقتصادی سعی دارد تا با نفوذ در آمریکای لاتین ضمن توسعه و تحکیم روابط خود با کشورهایی که از خودشان تمایلات انقلابی نشان میدهند، در کنار آنها جبهه جدیدی را در صحنه جهانی بر علیه آمریکا و نظام ناعادلانه بینالمللی ایجاد نماید. حضور محمود احمدی نژاد در کوبا در اجلاس سران نهضت عدم تعهد و دیدار وي با تعدادی از سران آمریکای لاتین، این فرصت را به ایران داد تا با استفاده از موقعیت ریاست دولت کوبا بر عدم تعهد در جهت توسعه و تحکیم روابط ایران با آمریکای لاتین تلاش كند.
در ادامه این دیدارها با محوریت سران کشورهای کوبا و ونزوئلا یک جبهه ضد استکباری علیه سیاست های آمریکا و متحدینش شکل گرفت. از جمله مسائل مورد علاقه، لزوم تشکیل یک جبهه مشترک به منظور مبارزه با قدرتهای بزرگ و زورگوی جهان است. رؤسای جمهوری کوبا، ونزوئلا و بولیوی نیز بر همکاریهای مشترک دوجانبه و چندجانبه با یکدیگر بهویژه در زمینه مسائل اقتصادی و سیاست خارجی در مقابل ایالات متحده آمریکا به توافق رسیدهاند. لذا دولتمردان جمهوری اسلامی ایران تلاش می کنند در چهارچوب همکاریهای منطقهای از همه ظرفیتهای موجود در دولتهای مخالف سیاستهای ایالات متحده در آمریکای لاتین بهره ببرند تا بتوانند بخشی از توان و انرژی سیاست خارجی آمریکا را در حوزه حیاط خلوت خود محدود نمایند.
در عين حال، آمریکا نیز از چنین رویکردهایی واهمه دارد. تیم سیاست خارجی آمریکا معتقدند اشتراک منافع میان کشورهای کوبا، ونزوئلا، بولیوی، نيكاراگوئه، برزيل، اكوادور و جمهوری اسلامی ایران میتواند زمینهساز رویکردی فرامنطقهای در قبال سیاستهای آمریکا باشد. در این راستا در چند روز گذشته با برگزاری اجلاس سران اوپک ایران در کنار ونزوئلا بار دیگر سعی کرد که با تشکیل سبدی از ارزهای مختلف و خارج کردن دلار از حالت انحصاری سابق در خرید و فروش انرژی و نفت، بار دیگر منافع اقتصادی آمریکا را به چالش بکشد.
با دیدارهاي اخير مورالس، چاوز و احمدی نژاد، مناسبات اقتصادی ایران، بوليوي و ونزوئلا افزایش پیدا ميکند و همکاری های طرفين در زمینه های صنعتی، فنی – مهندسی و پتروشیمی گسترش ميیابد و در ادامه زمینه های مبارزه با ظلم و بی عدالتی در نظام بین الملل تقویت خواهد شود.
انتهاي پيام/ت
