امروز پنجشنبه 20 بهمن 1390
Thursday 9 February 2012

آقای هوگو چاوز، رئيس جمهوري بوليواري ونزوئلا، در يادداشت هفتگي خود كه هر يكشنبه در مطبوعات این کشور منتشر مي شود، با اشاره به تاريخچه روز جهاني كارگر، بر گسترش مساله آموزش و پرورش با هدف افزايش توانايي مردم براي ساخت جامعه و جهاني جديد تاكيد كرد.

به گزارش خبرگزاری فارس، متن كامل اين يادداشت به شرح ذيل است:

كساني كه از منبع خاطرات نمي نوشند با اين خطر مواجه‌اند كه ممكن است در پيچ و خم‌هاي فراموشي گم شوند. اگر ما خاطرات و تجربيات بهره نداشته باشيم محكوم هستيم كه هر روز از مرحله نخست راه خود را آغاز كنيم و در پشيماني دائمي باقي بمانيم. بنابراين من نگارش اين خطوط را در اين يكشنبه از ماه مي با چند كلام از «خوزه مارتي»* آغاز مي‌كنم.

"راهرو قدم به قدم به پايان مي‌رسد و به دريچه نزديك مي‌شود: طناب‌هاي دار آويخته، سرهاي پرشور آماده مبارزه و چهار كفن... صورت «اسپايس» چنان حالتي دارد كه گويي در حالت دعاست، «فيشرز» خود را استوار مي‌كند، شعاع تابناك «پارسونز» باعث مباهات است و «آنجل» سر خود را پايين ميآورد

و با گفتن لطيفه‌اي باعث خنده جانشينش مي‌شود... " 

و مارتي اين گونه ادامه مي‌دهد: 

"و هنگامي كه سرهاي همراهانش براي اعدام شدن پوشانده شد، صداي اسپايس بلند شد، به گونه‌اي كه به عمق وجود تمام كساني كه صداي او را مي شنيدند نفوذ كرد: آن زمان خواهد آمد كه سكوت ما قدرتمندتر از صدايي خواهد شد كه امروز آنها را خفه مي‌كنند..."

مارتي اين كار را انجام داد و صداي اين چهار نفر اهل شيكاگو كه در يازدهم نوامبر 1887 اعدام شدند را در روزنامه آرژانتيني "لا ناسيون" در ژانويه سال 1888 به چاپ رساند. آنها فدايي راه خدا هستند به اين دليل كه آنها با ايمان بودند و بيش تر از آن، خشم آنها براي برقراري عدالت بود كه منجر به اعتراض همگاني اول ماه مي سال 1886 شد و به همين خاطر زندگي خود را فدا كردند.

روز يازدهم نوامبر روز غم انگيزي است و زخم عميقي است كه بايد التيام داده شود. روز نماديني از خاطرات تاريخي كارگران و منازعات آنهاست كه نتيجه مستقيم افزايش بي عدالتي و ظلم است كه از زمان تلفيق شوم انقلاب صنعتي با سرمايه داري به قدرت رسيده است.

صداي "اسپايس" همچنان در عمق وجود ما نفوذ مي كند، صداي او صداي با شكوه كساني است كه به وعده‌هاي انجيل درباره بازگشت عدالت و برابري به زندگي اعتقاد دارد. صداي او صداي كساني است كه به آزادسازي جهان ايمان دارند. صداي او صداي كساني است كه به زندگي وفادارند و با مرگ مبارزه مي‌كنند.

براي ما كه علايق بلند مرتبه بشري خود را به اشتراك گذاشته‌ايم روز جهاني كارگر تنها يادآور مبارزه طولاني مدت مردم با باج خواهي‌ها سنگدلانه نيست. روز اول ماه مي تاكيد دوباره بر تعهداتي است كه بايد ادامه پيدا كند.

اگر من بخواهم از سخنان يكي از جانسپاران شيكاگو الهام بگيرم، آن "آگوست اسپايس" است. من اين سخنان روشني‌بخش وي را كه به خود و يارانش مي‌گفت را همواره استفاده مي‌كنم: "دفاع كنيد قبل از آنكه دادگاه شما را به مرگ محكوم كند." اما اگر بپنداريد كه اين اقدام ممكن است به اعدام ما منتهي شود، جنبش كارگران فرو خواهد نشست، جنبشي كه متعلق به ميليون‌ها انساني است كه حق آنها لگدمال شده است،‌ ميليون‌ها انساني كه در رنجت و محنت هستند و در نقصان و بدبختي به سر مي برند و در واقع بردگاني كارمزد بشمار مي آيند.

اينجا شما بر روي جرقه‌هاي آتش گام بر مي داريد. در آنجا، در كنارتان، در مقابلتان و در همه جا شعله‌هاي آتش بلند شده است. اين يك آتش زير خاكستر است كه نمي توان آن را خاموش كرد. انقلاب بوليواري ما نيز توسط همان آتش زير خاكستري به وقوع پيوست كه در آن روزگاران باشكوه باعث بروز انقلاب كارگران گرديد. تعهدات ما به زنان و مردانمان در آن تاريخ متولد شده است. زنان و مردانمان به مزارع و كارخانه ها مي روند تا سرزمينمان را بسازند. من تصديق مي كنم كه بدون تلاش هاي خستگي ناپذير شما و تغييرات انقلابي و ريشه‌اي كه انجام داديد رسيدن به مقصود غير ممكن بود. شما را كه قدرت زنده، بزرگ و با اقتدار ونزوئلا هستيد، ستايش مي كنم.

بحران اقتصاد جهاني كه يك بحران ساختاري نظام سرمايه داري است پيشروي ما را به سوي سوسياليسم در ونزوئلا متوقف نخواهد كرد. ما بايد در گفتار و عمل، دولتي واقعي و حقيقي براي كارگران باشيم. نبايد نهادها و يا شيوه‌هايي وجود داشته باشد كه با مفاهيم كاري ما تضاد داشته باشد. نخست در ساختار مدل سوسياليستي ما نبايد رابطه اي قيموميتي با كارگران وجود داشته باشد، چه در ايالت‌ها و چه در دولت، و تمامي كارگران نيز بايد اين گونه مسئوليتي نسبت به طبقه اجتماعي خود داشته باشند.

ما بايد يك وجدان كاري جديد را بر اساس آموزه هاي مبارز و فيلسوف بزرگ فرانسوي "سيمون ويل" كه نشان دهنده سهم بزرگي از آزادي و رهايي از روش‌هاي سرمايه دارانه و خودخواهانه را بنا كرده، گسترش دهيم. من اضافه مي كنم كه آزادي در مبارزات هر روزه بر بي‌عدالتي ها و محروميت ها پيروز مي شود.

كارگران سرزمين من! آگاه باشيد شما اتحادي رسوخ ناپذير با من داريد و انقلاب بدون وجود شما به پيروزي نخواهد رسيد. ما نمي توانيم بدون وجود كارگران انقلاب را تعميق ببخشيم.

تبديل كردن ونزوئلا به يك كشور فعال، يك هدف تاريخي بزرگ است كه هنوز به مقصود نرسيده است، اما ما برنامه انقلابي پويا و خلاق خود را بعد از 25 آوريل آغاز كرده ايم. ما نياز به تغييرات داريم. هر مرد و زني بايد تغيير دهنده شخصي در واقعيت هاي ملي باشد.

ما نياز داريم كه بخوانيم و بخوانيم، نه فقط كتاب ها را بلكه حقايقمان را. اجازه دهيد يادآوري كنم كه در هياهوي هر روزه رسانه ها، هر كدام از ما يك رسانه ارتباطي و گسترش يافته هستيم. با وجود اين حالت، به راهبردهاي ارتباطي برنامه انقلابي مي توان خوش بين بود، چون اين مساله به يك موضوع فراگير حقيقي و واقعي تبديل خواهد شد. برنامه انقلابي ما براي كساني طراحي شده كه از شرارت هاي بي پايان، محروميت ها و خشونت هاي جهالت در رنج و عذاب هستند. اين روند با هدف افزايش توانايي مردم براي ساخت جامعه و جهاني جديد طراحي شده است.

ما نيز همراه "مارتي" اين سخنان را تكرار مي كنيم: آموزش و پرورش تنها راه آزادي است. فرهنگ، پايه و اساس آزادي مان است... ما همراه تو گام بر مي داريم و در همان حال همنوا خواهيم شد: 

ما در حال شكست دادن دشمن هستيم...
ما آنها را شكست خواهيم داد...

-------------------------------------------------------------------------------------------

* خوزه مارتي، انديشمند، شاعر و از رهبران آزاديبخش آمريكاي لاتين و كه سمبل استقلال كشور كوبا محسوب مي شود.

کد مطلب : 2875