آسونسیون، 15 آگوست، خبرگزاری افه – ادواردو گالئانو، نویسنده اروگوئه‌ای، به خاطر جنگی که کشورش همراه با آرژانتین و برزیل طی سال‌های 1865 تا 1870 علیه پاراگوئه به راه انداختند، علنا از پاراگوئه‌ای‌ها پوزش خواست.

گالئانو در کنفرانسی مطبوعاتی که در آن هوگو چاوز، رئیس جمهور ونزوئلا، رافائل کوره آ، رئیس جمهور اکوادور، و فرناندو لوگو، رئیس جمهور پاراگوئه شرکت کرده بودند اظهار داشت: "اجازه می‌خواهم به عنوان یک اروگوئه ای از فرصت استفاده کرده و به خاطر تنبیه امپریالیستی که به جرم محافظت از منافع کارگران و محصولات پاراگوئه از طریق سه کشور همسایه صورت گرفت پوزش بخواهم."

در حاشیه شرکت در مراسم آغاز به کار رسمی دولت لوگو، بعد از گالئانو نوبت به ارنستو کارد‌نال شاعر نیکاراگوئه‌ای و لئوناردو بوف متفکر برزیلی و یکی از نمادهای الهیات رهایی بخش رسید.

گالئانو، نویسنده «رگهای گشوده آمریکای لاتین»، از مشارکت کشورش در جنگی که گفته می‌شد سه ماه بیشتر طول نمی‌کشد اما پنج سال به طول انجامید و جمعیت بزرگسال مذکر را در این کشور منقرض ساخت ابراز تاسف کرد.

وی افزود که جنگ "بذر توسعه مستقل" را که دولت پاراگوئه در آن دوره در صدد اجرای آن بود و در مقابل الگوی مورد نظر بریتانیا و ایالات متحده قرار داشت از بین برد. 

گالئانو اظهار داشت: «این الگو به غلط تجارت آزاد نامیده شد که در حقیقت همان‌طور که می‌دانیم آزادی برای در محاق قرار دادن مردم و یک دروغ بزرگ است، زیرا همان نامی است که کشورهای شمال هر آن چیزی را که موعظه می‌کنند و به آن عمل نمی‌کنند را به آن نسبت می‌دهند».

بوف نیز به سهم خود از این که امروز در آستانه‌ی شروع به‌کار دولت لوگو در فستیوال مردمی در پاراگوئه حاضر شده است ابراز خشنودی کرد و گفت: «فکر می‌کنم تمام کسانی که بر سر این میز هستند متعهد به آزادی و رهایی‌اند و برای من که از عرصه‌ی الهیات آمده‌ام، این یک لحظه‌ی شادی‌آور و فرح‌بخش است».

وی تاکید کرد: «فشار فقرا نیروی بسیار قدرتمندی به دولت می‌دهد تا رویاهای انکار شده‌ی نسل‌های متمادی را متحقق کند».

کاردنال نیز در همان راستا سخن گفت و لوگو را «اسقف حقیقی آزادی و رهایی» توصیف کرد. وی گفت: «ما کسب قدرت یکی دیگر از نیروهای رهایی بخش آمریکای لاتین را جشن می‌گیریم».

کاردنال گفت: «چند روز پیش من در بولیوی بودم و در آن‌جا شاهد معجزه‌ای بودم: رئیس جمهوری سرخ پوست. هم اکنون در این‌جا شاهد معجزه‌ی دیگری هستم: یک اسقف رئیس جمهور».

در انتها لوگو اظهار داشت که مفتخر است که این جشن و سرور را با گالئانو، کاردنال و بوف سهیم شده است. وی تاکید کرد که از ابراز روابط دوستانه و همراهی‌ با چاوز، مورالس و کوره‌آ و سیاست‌های آن‌ها هیچ هراسی ندارد.

لوگو که به سلطه‌ی شصت و یک ساله‌ی حزب محافظه‌کار کلرادو بر دولت پایان داد، اظهار داشت: «برخی می‌گویند به چاوز و اوو نزدیک نشو، من از چاوز نمی‌ترسم، من از اوو نمی‌ترسم، من از هیچ کس نمی‌ترسم. آمریکای لاتین لحظات متفاوت و دگرگونه‌ای را تجربه می‌کند». 


منبع: فرهنگ توسعه